Baie dokumente gaan nooit deur Word nie. Vergaderingnotas en README’s word in Markdown geskryf, konsepte kom as Markdown uit ChatGPT of Claude, verslae word as HTML-bladsye uitgevoer, en logboeke is gewone teks. Vroeër of later moet een van hulle as ’n PDF ingehandig word, en soms as ’n PDF wat lyk asof dit uit ’n skandeerder gekom het.

Look Scanned kon .md-, .html- en .txt-lêers al oopmaak, maar net as eksperimentele formate. Die hele lêer het op een lang bladsy beland. Vir enigiets langer was die raad om dit eers uit jou blaaier na PDF te druk en dit dan te skandeer. Daardie ompad is weg. Al drie formate word nou as A4-bladsye binne jou blaaier uitgelê, en die eksperimentele etiket is af.

Regte bladsye, met die breuke waar jy hulle gesit het

Wat jy ook al oopmaak, die resultaat is ’n stapel bladsye in plaas van een lang strook:

  • Teks skuif vanself na die volgende bladsy.
  • Bladsybreuke wat jy in die lêer ingesit het, bly behoue.
  • ’n Lang tabel gaan op die volgende bladsy voort, en ’n ry word nooit in die helfte gesny nie.
  • ’n Lang kodeblok gaan op die volgende bladsy voort, en lang reëls vou om in plaas daarvan om oor die rand te loop.
  • ’n Prent wat hoër as die bladsy is, word verklein om te pas.

Markdown

Markdown-lêers kry die opmaak wat jy van GitHub ken: opskrifte, lyste, tabelle, aanhalings en kodeblokke. Prente verskyn wanneer hulle in die lêer ingebed is of met ’n volledige https://-adres geskakel is. ’n Prent waarna met ’n relatiewe pad soos images/chart.png verwys word, kan nie gevind word nie, want die lêer word op sy eie oopgemaak, sonder sy vouer.

Markdown het nie sy eie sintaksis vir ’n bladsybreuk nie, so jy sit ’n reël HTML in waar die volgende bladsy moet begin:

<div style="break-before: page"></div>

Die ouer page-break-before: always werk ook.

As ’n KI-assistent sy hele antwoord in ’n kodeblok toegedraai het, verwyder die buitenste drie terugkwotasies (backticks) voordat jy die lêer stoor, anders kom die hele dokument as een kodeblok uit.

HTML

’n HTML-lêer word uitgelê met die style wat binne-in dit geskryf is: sy <style>-blokke en style-attribute. Lettertipes, kleure, spasiëring en jou break-before- of page-break-before-reëls geld almal. ’n Stylblad wat in ’n aparte lêer gehou word, word nie gelaai nie. Prente en weblettertipes met ’n volledige https://-adres word gehaal van waar hulle ook al is, so hulle het ’n internetverbinding nodig. ’n Relatiewe pad soos page_files/photo.jpg kan nie gevind word nie, om dieselfde reden as in Markdown.

Die bladsy word as ’n dokument om te druk behandel, nie as ’n webblad om te laat loop nie. Skripte en ingebedde rame word verwyder, en niks op die bladsy kan loop of ingedien word nie. Webblaaie wat jou blaaier as .mhtml of .mht gestoor het, maak ook oop, met die prente en style wat binne die argief gestoor is. Vir dié word niks van die web gehaal nie.

Gewone teks

’n .txt-, .text- of .log-lêer behou sy reëlbreuke en inkepings. Reëls wat breër as die bladsy is, vou om in plaas daarvan om afgesny te word. Lêers word as UTF-8 gelees, en enige merkers of kode in die teks verskyn presies soos getik.

Hoe om een in ’n geskandeerde PDF te omskep

  1. Maak Markdown na geskandeerde PDF, HTML na geskandeerde PDF of TXT na geskandeerde PDF oop. Die blaaie is in Engels, en enigeen van die drie maak enige van die drie formate oop.
  2. Kies jou lêer en wag ’n oomblik terwyl die bladsye uitgelê word.
  3. Blaai deur die voorskou. Kyk waar die bladsye breek en of tabelle en kodeblokke reg lyk.
  4. Pas die skandeereffek aan. Vir klein teks of kode hou jy vervaging en ruis laag sodat die teks maklik leesbaar bly.
  5. Klik "Generate Scanned PDF" en dan "Download Scanned PDF".

Jy kan ook elke bladsy as ’n JPG- of PNG-beeld stoor. Ons gids oor PDF, JPG en PNG verduidelik wanneer elkeen sin maak. Met Pro hanteer Bulk Scan ’n hele bondel lêers tegelyk.

Jou lêer bly op jou toestel

Die lêer word op jou eie toestel uitgelê en geskandeer. Dit word nie na ’n bediener opgelaai nie. Die een uitsondering is ’n HTML- of Markdown-lêer wat na prente of lettertipes op die web skakel: dié word gehaal van die webwerwe wat hulle huisves, net soos wanneer jy die bladsy gewoonweg sou oopmaak.

Goed om te weet

  • Bladsye is altyd A4 met kantlyne van 2,54 cm. ’n Papiergrootte of kantlyn wat in die lêer se eie CSS gestel is, word geïgnoreer. As jy US Letter nodig het, kies dit onder Paper Settings (papierinstellings), en elke bladsy word daarop ingepas.
  • Lettertipes kom van jou toestel af. Tensy die HTML se eie style weblettertipes laai, word die teks geset in die lettertipes wat op jou rekenaar of foon geïnstalleer is, so dieselfde lêer kan op ’n ander masjien op ander plekke breek.
  • Formules en diagramme bly teks. Wiskunde tussen dollartekens en diagramkode soos Mermaid verskyn as die teks wat jy getik het. As jy hulle geteken wil hê, voer ’n PDF uit ’n redigeerder uit wat hulle weergee, en skandeer daardie PDF.
  • Baie lang lêers kan die tyd oorskry. Die uitleg moet binne omtrent 30 sekondes klaar wees, so ’n reusagtige logboeklêer of ’n Markdown-lêer so lank soos ’n boek kan met ’n fout stop. Verdeel dit eers in kleiner lêers.
  • Die uitset bestaan uit beelde. Net soos by ’n regte skandering kan die teks nie gekies of deursoek word nie. Hou die oorspronklike lêer vir redigering.

Het ’n Markdown- of HTML-lêer vroeër as een lang bladsy uitgekom? Probeer dit weer.